Cannelloni z ricottą i szpinakiem

Kolejny przepis z kuchni włoskiej to cannelloni nadziewane ricottą i szpinakiem. Jest to przepyszne połączenie! Ricotta to ser pochodzący z Włoch i tam niezwykle popularny. Można jeść go na surowo, jednak zdecydowanie częściej wykorzystywany jest jako podstawa do różnego rodzaju farszów do dań wytrawnych oraz jako baza do dań słodkich. Cannelloni ze szpinakiem to proste i szybkie do przygotowania danie, idealne na obiad w tygodniu :) Polecam!

Cannelloni z ricottą i szpinakiem

Składniki: 

• 10 - 12 rurek makaronu cannelloni
• opakowanie sera ricotta (200-250g)
• duża garść szpinaku (można użyć mrożonego - rozmrozić dobrze odsączyć i odcisnąć)
• 1 jajko
• 1 czubata łyżka startego parmezanu lub grana padano
• szczypta świeżo startej gałki muszkatołowej
• sól, pieprz

Na biały sos:

• 2 łyżki masła
• 2 czubate łyżki mąki
• 500ml mleka
• 2 garście startego żółtego sera
• spora szczypta świeżo startej gałki muszkatołowej
• sól, pieprz

Jak zrobić cannelloni z ricottą i szpinakiem?

Przygotowanie białego sosu:

W niedużym garnku roztopić masło, dodać mąkę, wymieszać i chwilę smażyć. 

Zmniejszyć gaz, stopniowo wlewać mleko ciągle mieszając. Masę dobrze wymieszać, najlepiej rózgą, aby nie było żadnych grudek. Sos gotować przez około 10 minut, cały czas mieszając, aż zgęstnieje i będzie gładki. Doprawić do smaku solą i pieprzem oraz gałką muszkatołową. Gdy sos się zagęści dodać żółty ser, podgrzewać i mieszać jeszcze przez chwilę, aż ser się rozpuści. Zdjąć z ognia i odstawić.

Przygotowanie nadzienia:

Do miksera włożyć ser ricotta, umyty i osuszony szpinak, jajko, parmezan, szczyptę gałki muszkatołowej, sól i pieprz. Wszystko zmiksować na gładką pastę. Spróbować i w razie potrzeby doprawić do smaku.

Przygotowanie cannelloni z ricottą i szpinakiem:

Makaron cannelloni, podobnie jak makaron do lazanii, nie wymaga wcześniejszego gotowania (sprawdźcie instrukcję na opakowaniu).

Nadzienie z ricotty i szpinaku przełożyć do szprycy i napełniać nim rurki cannelloni.

Makaron z farszem układać w naczyniu żaroodpornym wysmarowanym masłem.

Nafaszerowane rurki cannelloni polać białym sosem, naczynie przykryć folią aluminiową i wstawić do piekarnika nagrzanego do 180 stopni i piec przez około 35-40 minut lub do czasu aż makaron będzie miękki. 

Podawać od razu po wyjęciu z piekarnika z ulubioną sałatą.

Smacznego!

Spaghetti Carbonara

Po wspaniałej kulinarnej podróży po Hiszpanii pora ruszyć dalej. Kolejny przystanek w mojej kulinarnej podróży dookoła świata, jak zapewne możecie się domyślić, to oczywiście Włochy! W związku z tym postanowiłam przygotować kilka włoskich klasyków. W pierwszej kolejności będzie to spaghetti carbonara, czyli makaron z boczkiem i sosem na bazie jajka z dodatkiem dużej ilości pieprzu. Muszę przyznać, że to danie było dla mnie wielkim odkryciem i czymś zupełnie nowym, a jednocześnie okazało się niezwykle smaczne. Zdecydowanie będę przygotowywać makaron carbonara częściej, ponieważ jest to bardzo proste, szybkie i tanie danie. 

Na blogu już znajduje się sporo włoskich przepisów, a to co podoba mi się w nich najbardziej - to niesamowita prostota. Kilka składników, które do siebie idealnie pasują i wzajemnie się uzupełniają oto sekret włoskiej kuchni. 

Ciekawe jest także to, że początkowo zastanawiałam się jakie dania danej kuchni mogę przygotować, ale w miarę zgłębiania tematu, prowadzenia poszukiwań, przeglądania książek i internetu oraz programów kulinarnych okazuje się, że mam tyle pomysłów na dania, że mogłabym je gotować co najmniej przez rok :) Dlatego też muszę wybierać, aby pokazać kilka przepisów z każdego kraju, po czym ruszać dalej, przecież tyle krajów jeszcze do odwiedzenia i posmakowania!

Zapraszam Was do śledzenia bloga na Facebooku i Instagramie. A moją kulinarną podróż dookoła świata znajdziecie pod #w80przepisowdookolaswiata, możecie również oznaczyć tym hasztagiem swoje zdjęcia, dzięki czemu będzie mi łatwo je znaleźć.

Spaghetti carbonara

Składniki:

• 125g wędzonego boczku*
• 2 jajka + 1 żółtko
• 250g makaronu spaghetti
• 50g parmezanu lub pecorino 
• sól 
• garstka czarnego pieprzu w ziarnach

Jak zrobić spaghetti carbonara?

Makaron spaghetti ugotować w dużej ilości lekko osolonej wody. 

Boczek pokroić w kostkę, wrzucić na dużą,zimną patelnię, postawić na małym gazie i powoli podgrzewać, aby tłuszcz się wytopił, a mięso ładnie przyrumieniło, czyli po prostu przygotowujemy ładne skwareczki. 

Pieprz wrzucić do moździerza i utrzeć, po czym przesiać. Do przygotowania carbonary wykorzystamy przesianą, drobniejszą część pieprzu. 

Gdy już nieco tłuszczu wytopi się z boczku dodać do niego około łyżeczkę utartego i przesianego pieprzu. 

Do małej miseczki wbić jajka i żółtko, dodać starty parmezan lub pecorino (około 30g) oraz sporą szczyptę przesianego pieprzu, roztrzepać widelcem.

Gdy boczek jest już ładnie przysmażony, rumiany, możemy zacząć przygotowywać carbonarę. Makaron powinien być już ugotowany. Wyłączyć gaz pod patelnią i przekładać na nią makaron spaghetti prosto z garnka w którym się gotował. Nie obawiać się, że jest z wodą, to nawet lepiej, bo woda z gotowania makaronu jest częścią składową sosu, który powstanie. Dodać jeszcze więcej wody z gotowania makaronu i wszystko wymieszać z tłuszczem wytopionym z boczku, aby te składniki się połączyły i powstał sos. Po chwili, gdy temperatura na patelni spadnie (tłuszcz przestanie się smażyć), wlać roztrzepane jajka i mieszać, podlać ponownie niewielką ilością wody z gotowania makaronu i mieszać, aż powstanie zawiesisty, kremowy sos. Kremowy sos w carbonarze powstaje dzięki emulsyfikacji tłuszczu i wody, a zostaje zagęszczony dzięki żółtku jajka.

Carbonarę natychmiast nakładać na talerze i podawać oprószone przesianym pieprzem i startym parmezanem lub pecorino. 

* Włosi używają guanciale, czyli wędzonych i podsuszancyh policzków wieprzowych, jest to tłusty kawałek mięsa, który w Polsce może być zastąpiony podgardlem. Do przygotowania carbonary można użyć innego i bardziej powszechnego włoskiego mięsa - pancetty, która jest odpowiednikiem polskiego boczku, z tą różnicą, że jest to mięso dojrzewające. Jeżeli chcecie zrobić carbonarę, a mieszkacie w UK, to polecam wykorzystać lardons, czyli boczek już pokrojony w kostkę i dostępny we wszystkich marketach. Jednym słowem należy użyć tłustego kawałka mięsa, aby makaron i sos przygotować na wytopionym z niego tłuszczu. 

Smacznego!

Kiełbaski zapiekane w cieście

Kiełbaski zapiekane w cieście (toad-in-the-hole, czyli ropucha w dziurze) to bardzo popularne brytyjskie danie. Zapiekane kiełbaski często goszczą na brytyjskich stołach, ponieważ są bardzo proste i szybkie do przygotowania. Głównym składnikiem są wspominane już przeze mnie surowe kiełbaski zapieczone w gęstym cieście naleśnikowym. 

Danie znane jest od XVIII wieku. Początkowo wykorzystywano do jego przygotowania różnych rodzajów mięsa (gołębia, wątróbki, wołowinę), często resztki lub najtańszych części mięs. Dzięki swej prostocie i dostępności danie zyskało dużą popularność wśród ludzi niezamożnych. Nie zyskało natomiast aprobaty wśród klas wyższych, które uważały ją za wulgarną. 

Dziś potrawę serwuje się z dobrej jakości kiełbaskami, na szybki obiad w tygodniu. Danie można także często spotkać w brytyjskich pubach. 

Kiełbaski zapiekane w cieście 

Składniki dla 2-3 osób: 

• 6-8 surowych kiełbasek (u mnie z karmelizowaną cebulką)
• 150g mąki
• 0,5 łyżeczki soli
• 2 jajka
• 150ml mleka

Jak zrobić kiełbaski zapiekane w cieście? 

Piekarnik nagrzać do 200 stopni.

Nieduże naczynie żaroodporne lub blachę posmarować olejem (ja użyłam trochę zbyt dużej blachy i ciasto za bardzo się rozlało i kiełbaski niestety nie są w nim zanurzone). W naczyniu ułożyć kiełbaski i wstawić do piekarnika na 10 minut.

W międzyczasie przygotować ciasto:

W misce dokładnie wymieszać mąkę, sól, jajka i mleko (można to zrobić ręcznie lub mikserem).

Naczynie z kiełbaskami ostrożnie wyjąć z piekarnika i wylać ciasto pomiędzy kiełbaski, po czym szybko wstawić je z powrotem do piekarnika i piec przez około 20-25 minut lub do czasu aż ciasto urośnie i będzie rumiane.

Gdy kiełbaski zapiekane w cieście będą gotowe wyjąć z piekarnika, na chwilę odstawić, po czym podawać do stołu w naczyniu w którym się piekły z sosem cebulowym i pieczonymi warzywami.

Smacznego!

Remoulade z selerem

Remoulade z selera to po prostu sałatka selerowa wykonana na bazie tradycyjnego, francuskiego sosu remoulade. Sos remoulade to sos majonezowy z dodatkiem musztardy oraz kwaśnych dodatków takich jak ogórek konserwowy czy kapary. 

Zimą warto wykorzystać warzywa charakterystyczne dla tej pory roku - warzywa zimowe. Jednym z takich warzyw jest właśnie korzeń selera. Ponieważ bardzo lubię to warzywo, na blogu możecie znaleźć sporo przepisów z wykorzystaniem selera, to postanowiłam ponownie po niego sięgnąć i tym razem przyrządzić korzeń selera na surowo właśnie w postaci takiej sałatki. Surowy seler jest niezwykle smaczny i aromatyczny, świetnie komponuje się z kwaśnymi i wyrazistymi smakami, dlatego też połączenie go z sosem remoulade okazał się rewelacyjne! 

Sałatka z selera świetnie sprawdzi się na wszelkiego rodzaju przyjęciach, ponieważ idealnie pasuje do wszelkiego rodzaju wędlin, a także do "wódeczki" ;) Sałatka selerowa z sosem remoulade może także stanowić świetny dodatek do kanapek, pieczonych mięs, a nawet owoców morza! Polecam!

Maślany kurczak po indyjsku

Mięsny wtorek

Rozkręciłam się z indyjskimi daniami i dziś przygotowałam kolejne bardzo popularne danie kuchni indyjskiej - maślanego kurczaka w stylu balti. Dania typu Balti pochodzą z północnych Indii, jednak zostały dostosowane do podniebień Zachodniego świata w Birmingham, gdzie w latach 70-tych XX wieku osiedliła się bardzo duża ilość hindusów, którzy przybyli na Wyspy z Indii. 

Maślany kurczak w stylu balti jest bardzo prosty do przygotowania, poradzą sobie z nim nawet kulinarni laicy. Jest to szybkie jednogarnkowe danie, delikatnie doprawione, jednak jak każde danie z tej części świata - bardzo aromatyczne. Polecam na szybką kolację! 

Placuszki ziemniaczano - marchewkowe

Wege Piątek

Bardzo proste a niezwykle smaczne placuszki ziemniaczano - marchewkowe z dodatkiem pora wywodzą się z kuchni skandynawskiej (rarakor). Małe placuszki często serwowane są jako kanapeczki na imprezach, nieco większe bywają podawane jako dodatek do dań głównych, przede wszystkim do ryb.  Ja zaserwowałam je indywidualnie na kolację, są dość sycące i zdecydowanie można się nimi najeść.
Polecanym dodatkiem do placuszków ziemniaczano-marchewkowych jest wędzony łosoś, ale wg mnie najlepiej smakują same :) 

Sałatka z bobu z buraczkiem i fetą

W związku z trwającym sezonem na bób postanowiłyśmy wraz z Malwiną i Mirabeką przygotować sałatkę z tym właśnie warzywem. Zdecydowałam się na zrobienie sałatki z bobu z buraczkiem i fetą, z  dodatkiem sezonowej zieleniny i kwaskowego dressingu. Stanowi ona idealny dodatek do mięs czy ryb, ale także wspaniale sprawdzi się w roli samodzielnego dania np. jako lunch do pracy/szkoły. Polecam!

Zupa marchewkowa z selerem naciowym

Płynne czwartki

Kuchnia libańska to jedna z moich ulubionych kuchni świata, dlatego też dziś postanowiłam przygotować libańską zupę marchewkową z selerem naciowym. Połączenie marchewki z selerem naciowym okazało się rewelacyjne, a zupa niezwykle smaczna. Potrawa ta jest także niezwykle prosta w przygotowaniu i poradzi sobie z nią nawet największy kulinarny laik;) Polecam! 

Potrawka z ciecierzycy

Nadal pozostajemy w klimatach arabskich. Dziś chciałabym zaproponować potrawkę z ciecierzycy. Ciecierzyca stanowi bardzo ważny element tej kuchni i można spotkać ją w bardzo wielu potrawach. Przygotowanie tego dania jest bardzo proste i szybkie, w związku z czym idealnie nadaje się ono na późny obiad robiony w pośpiechu.